ปัญหาสายตากับหน้าจอคอมพิวเตอร์

จากอดีตถึงปัจจุบัน ยังไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัดว่าจอคอมพิวเตอร์สามารถก่อให้เกิดอันตรายโดยตรงต่อดวงตาของคนเรา แต่อาจเกิดอาการด้านลบได้บ้างหากใช้อย่างไม่ถูกวิธีหรือไม่บันยะบันยัง เช่น ไม่สบายตาหรือเมื่อยลูกตา ซึ่งพบมากในกลุ่มที่ใช้คอมพิวเตอร์เป็นประจำ แม้จะไม่ใช่อาการที่มีอันตรายร้ายแรง แต่ก็ควรระมัดระวังเอาไว้ด้วย
การตรวจสอบในห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์พบว่า โดยทั่วไปจอคอมพิวเตอร์จะปล่อยรังสีออกมาทั้งรังสีเอ็กซ์  (X-ray) และรังสีอัลตร้าไวโอเล็ต แต่ปริมาณน้อยมากจนไม่สามารถทำให้เกิดอันตรายใดๆ ต่อดวงตาได้
ที่ผ่านมา หลายคนอาจหวาดกลัวว่าการนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์นานๆ จะทำให้เกิดต้อกระจก แต่นักวิทยาศาสตร์ตลอดจนจักษุแพทย์ยืนยันว่า ไม่เป็นเช่นนั้นแน่แม้จะนั่งทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปตลอดชีวิต ถ้าจะเป็นก็ต้องมาจากสาเหตุอื่น เพราะในความเป็นจริง หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ (หลอดนีออน) ยังปล่อยรังสีอัลตร้าไวโอเล็ตออกมามากกว่าจอคอมพิวเตอร์ด้วยซ้ำไป
นอกจากเมื่อยตา การจับจ้องอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์นาน ๆ อาจทำให้ตาพร่า หรือบางคนที่มีอาการแพ้แสงจากจอคอมพิวเตอร์ก็จะเคืองตา ตาแดง น้ำตาไหล บางคนมีอาการตาแห้ง เนื่องจากคร่ำเคร่งกับการใช้สายตา จึงกะพริบตาน้อย ส่งผลไปถึงการปวดศีรษะและปวดหลัง ฯลฯ
แม้อาการต่างๆ ที่กล่าวมาจะทำให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์รู้สึกไม่สบายกายไม่สบายใจ แต่ก็ไม่ร้ายแรงถึงขั้นทำให้ดวงตาเป็นอันตราย อย่างไรก็ตาม ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมาก็ควรรีบไปพบจักษุแพทย์ เพื่อปรึกษาและหาทางแก้ไขตามอาการที่เกิดขึ้น
สำหรับคนที่ถือคติ “กันไว้ดีกว่าแก้” หนทางที่ทำได้ทันทีคือปรับเปลี่ยนตำแหน่งการจัดวางเครื่องคอมพิวเตอร์และท่านั่งให้ถูกต้อง โดยตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ให้ห่างจากตาของผู้ใช้มากกว่าระยะปกติที่ใช้อ่านหนังสือเล็กน้อย ส่วนบนสุดของจอคอมพิวเตอร์ควรอยู่ตรงกับระดับสายตาหรือต่ำกว่าเล็กน้อย เอกสารที่ต้องใช้ควรอยู่ใกล้กับจอภาพมากที่สุด เพื่อลดการเคลื่อนไหวของศีรษะและการกลอกตาไปมาให้น้อยที่สุด และตาจะได้ไม่ต้องปรับเปลี่ยนโฟกัสบ่อยๆ แสงไฟในบริเวณนั้นไม่ควรให้จ้ามาก และควรจัดไฟให้เกิดเงาสะท้อนน้อยที่สุด
นอกจากนั้น การทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ควรหยุดพักเป็นระยะ ๆ เพื่อไม่ให้ร่างกายและดวงตาเกิดการเมื่อยล้า การกะพริบตาบ่อย ๆ จะช่วยหล่อลื่นดวงตาไม่ให้เกิดอาการตาแห้ง แต่ถ้าใครยังตาแห้งอาจใช้น้ำตาเทียมหยอดตาเป็นครั้งคราว
มนุษย์ (หน้าจอ) คอมพิวเตอร์ทั้งหลาย ทราบแล้ว…ปฏิบัติ!